Źródła prawa w ujęciu formalnym (normodawczym) to teksty zawierające normy prawa obowiązującego. W systemie prawa ustawowego, źródła prawa w ujęciu formalnym to akty stanowienia prawa sensu stricto (np. ustawy, rozporządzenia) oraz umowy stanowiące formę tworzenia prawa, w których to poszczególne strony ustalają obowiązujące normy (np. układy zbiorowe pracy).

Historia prawa jest nauką zaliczaną do poddyscyplin historii. Jednak część znawców prawa twierdzi, że historia prawa jest bardziej powiązana z prawoznawstwem niż z samą historią. Zajmuje się ona badaniem dziejów prawa i jego instytucji od czasów starożytności do czasów współczesnych.